Marketing en media RSS feed verzameling (prototype)

Heerlijk, het is een ouderwets stukje persvoorlichting zonder poespas. Een rustige stem, een sympathieke man die helder vertelt en zelfs dat eeuwig lullige persconferentietafeltje staat ?m best. En natuurlijk, in het voordeel van de voorzitter is ?het weer?. Niemand heeft invloed op het weer. En dus valt het ook niemand te verwijten als de nationale hoop, de Elfstedentocht, niet doorgaat! Een beetje wrang dat de NS met hetzelfde weer te maken heeft, maar dan met een omgekeerd effect. En zonder een natuurtalent als Wieling.

Projectcommunicatie volgt in veel gevallen een behoorlijk rechtlijnige aanpak. En dat geldt nog meer als het gaat om infrastructurele projecten. Maar het kan ook anders.

Nu communicatie als beroepsactiviteit een scala aan specialismen te zien geeft, neemt de verwarring toe over wat iemand nu precies doet als hij of zij zegt in de communicatie werkzaam te zijn. Hierbij komen twee vragen naar voren. Ten eerste: wat doet een communicator? Ten tweede: wat is de (meer)waarde van dat werk?

Veiligheidsregio Midden- en West-Brabant heeft de Communicatieprijs Brabant 2011 gewonnen met een film met hun ?eigen verhaal? over de brand bij Chemie-Pack.

"Waar moet ik me tegenwoordig nog door laten verrassen?? Met die verzuchtende vraag reageerde Koningin Beatrix vandaag op de uitlatingen van Geert Wilders, enkele dagen eerder, over de hoofdbedekking van de Koningin bij een moskeebezoek in Oman. Antwoordend op vervolgvragen stelde ze vervolgens dat de kritiek van de kant van de PVV ?echte onzin? was. De uitlatingen bevatten natuurlijk een ?spannende? staatsrechtelijke dimensie. Maar ze zijn zeker ook een interessante aanpak die veel worstelende politici goed moeten bestuderen.

Jack de Vries. Net nadat hij was afgetreden als staatssecretaris van Defensie, omdat bleek dat hij een verhouding had met een ondergeschikte, stond er een fotoshoot gepland voor het blad Communicatie. Het interview was al geweest en de hoofdredacteur besloot om toch de oud-staatssecretaris en spindoctor van het CDA een plek te geven in het blad. Ook Jack annuleerde de fotoshoot niet, en de hoofdredacteur noemde dat in zijn redactioneel voorwoord ?Karakter?. Ik weet nog dat ik dat las en dacht ?Karakter? Ego, zul je bedoelen!?. Maar vooruit, Jack kreeg het voordeel van de twijfel, je moet per slot van rekening maar durven!

In navolging op de communicatiefloppen, en op advies van lezers, stelt de redactie van deze site een lijst van de toppers samen voor de volgende poll. We noemen alvast: de crisiscommunicatie in Alphen, de stunt van Zeeman tijdens de Fashionweek, de taart van de HEMA, onze Minister President die met zijn imago alles lijkt te doorstaan, de campagne van Benetton? Wie deed een ijzersterke woordvoering? Wie redde zichzelf (of een ander) fenomenaal uit een crisis? Wie bedacht de briljantste campagne en wie draaide een flop naar een top? Wie - of wat - mag volgens jou niet ontbreken op de nominatie-lijst van Communicatietopper 2011?

Belangen- en brancheorganisaties bestaan bij de gratie van invloed en gezag onder leden, stakeholders, politiek en media. Alles voor de reputatie dus, maar niet bij BumaStemra. PowNews bracht een schandaal aan het licht bij de auteursrechtenclub en belangenbehartiger. De stichting greep bestuurlijk goed in, maar gooide afgelopen week haar eigen glazen in door onprofessionele communicatie.

Vanaf vorige week was het mogelijk, je eigen Triple-X domein. Vooral in Engelstalige landen is XXX synoniem met sex. Porno om meer precies te zijn. De .xxx extensie wordt gepromoot als een plek waar online adult entertainment veilig kan worden gehost, een soort goed afgescheiden rosse buurt op het web. En een week na de introductie blijkt er inderdaad een levendige handel plaats te vinden, maar niet zozeer door adult entertainment bedrijven. Het zijn eerder Triple A organisaties die willen verhinderen dat iemand met hun naam een xxx-domein start, zo meldt Memeburn.

Die HEMA, tjonge! De ene spraakmakende stunt na de andere vliegt uit de schappen van Neerlands degelijkste warenhuis. Na de gratis taart, pakt de Hema nu uit met een Oekraïense schone. En WOEHA, die schone is geen vrouw, maar een man. Of androgyne, of tja, wat is het eigenlijk? What ever, Andrej Pejic is het model om de ?mega push-up bh? aan te prijzen. Hij laat zien dat je er fantastische borsten in krijgt, al heeft onze Lieve Heer je anders toebedeeld.

De bron van dit blog is dan weer Die Zeit, opgenomen in het nieuwe blad 360 het beste uit de internationale pers. En dat is dan weer een Nederlandse variant van het door mij geliefde franse blad Courrier International: een bloemlezing van het nieuws uit media van alle windstreken. Zodat je ook eens vanuit een Pakistaans perspectief naar de situatie in Afghanstan kijkt. Of leest hoe Chinese media over Tibet schrijven.

Hierbij onderstreep ik nadrukkelijk het belang van reclamebureaus! Zo, dat is er uit. Kan daar ook geen enkel misverstand meer over bestaan. De bureaubranche maakt zich namelijk zorgen over de toenemende kritiek en in het bijzonder over mijn toespelingen op het einde van reclamebureaus-oude stijl. Die bureaus konden wel bij het oud vuil, zo schreef ik hier enkele nummers geleden.

Een klassieke communicatiecase: wat te doen als de vlam in de pan slaat? Snel openheid van zaken geven en het verhaal vertellen zou ik zeggen. Maar het duurde bijna twee weken tot vandaag (28 november) om uiteindelijk op de site van pink ribbon tekst en uitleg te vinden. Dat gebeurt allereerst met een stroomschema van inkomsten en bestedingen, en vervolgens een Vraag en Antwoord document.

Toen Partij Voor de Vrijheid-kamerlid Dion Graus brulde dat er perspolitie moest komen, om te voorkomen dat de pers zomaar alles kon schrijven, ontplofte er op de redactie van De Pers een bommetje. Later kwam Graus ermee weg omdat hij zijn uitspraak als ?grapje? afdeed. Ik vond het eerlijk gezegd niet zo grappig, en ongetwijfeld velen met mij. Maar toch was het geen aanleiding voor de voltallige beroepsgroep de barricade op te gaan. Is dat nou omdat de uitspraak van Graus te belachelijk voor woorden is, of omdat we gekke uitspraken nauwelijks meer horen?

Google+ is een leuke oplossing. Maar voor welk probleem ook alweer? Zo kijk ik een beetje aan tegen Google+. En dat gold al helemaal voor de Google+ Brand Pages. Geen idee wat ik daar op dit moment mee moet of kan. Maar misschien komt daar verandering in. Afgelopen week maakte General Motors bekend Google+ in te zetten voor het gericht verspreiden van multimedia-content aan journalisten, bloggers en andere belanghebbenden. Door een goede definiëring van de cirkels kan een nauwkeurig gericht bereik worden gerealiseerd. Het juiste bericht, via een druk op de knop, bij de juiste mensen, met alle toeters en bellen van audio, video, chatmogelijkheden etc. In de woorden van GM zelf: ?Welcome to GM?s Social Media Newsroom on Google+. We are using Google+ to grant greater access to media and online publishers. From hangouts with leaders to a more tailored and rich way of delivering information in real time, Google+ has the potential to change the way we engage. We welcome your feedback regarding what you?d like to see here as we explore this new channel together.? Creatief? dat zeker. Hoewel we nog steeds met de kip/ei discussie zitten. Welke media bereik ik nu wel of niet op deze manier? Zijn er al genoeg bloggers en journalisten (én andere belanghebbenden) die Google+ actief gebruiken? Zien we er hier in Nederland ook mogelijkheden voor?

Op een actie-site wordt actief geblogd en is een overzicht te vinden van wat er allemaal gebeurt. En daarnaast worden de social media ingezet. Dat is op de site eigenlijk alleen zichtbaar via drie kleine icoontjes: Twitter, Facebook en LinkedIn. Lukt het de Nieuwe Werkers om de nieuwe media op een effectieve manier in te zetten? Een klein rondje levert opmerkelijke resultaten op: in hoeverre is hier strategisch nagedacht over de inzet? Ik vraag het me af!

Gisteren won de Oegstgeestse basisschoolleerkracht Duran Renkema het van zijn eigen werkgever: de school mag hem niet ontslaan wegens zijn homoseksualiteit en de praktisering daarvan. De rechter bepaalde dat ontslag in strijd is met de Algemene Wet Gelijke Behandeling. Dat betekent dat de leraar weer aan de slag kan op zijn school. Amen?

Wat is dat toch met technologiebedrijven? Zodra er stront aan de knikker is, zijn zij altijd de eerste die niet thuis geven op de sociale media die zij zelf groot hebben weten te maken. Voor een uitgebreide analyse van deze zoveelste iconische - dank aan Kaj Leers voor de term - PR-fail, leest men het verhaal van Ron Smeets op Duchcowboys. Smeets stelt de terechte vraag: ?Hoe kan het dat een bedrijf dat zijn geld verdient met Communicatie daar zelf zo slecht in is?? Ik heb daar als PR-adviseur voor technology startups en internetbedrijven (en freelance social media journalist voor Communicatie) wel een antwoord op, denk ik.

Zal ik er een traditie van maken? In navolging van mijn blog vorig jaar, ook dit jaar weer een volledig subjectieve blog naar aanleiding van het Congres Succesvol Persbeleid. Het was opvallend om te zien hoe zowel sprekers als bezoekers in een open sfeer over allerlei dilemma?s van gedachten wisselden. Waarbij ik wel moet zeggen dat er nog wel wat muren moeten worden geslecht voordat iedereen mee kan doen aan een discussie over ?De slag om de publieke opinie?.

Het lijkt wel het begin van het jachtseizoen: niets zo fijn als PR-observaties van de zijlijn. Oh nee, dat is niet waar. Niets zo fijn als PR-observaties over de NS van de zijlijn. Leek het net weer een beetje goed te gaan met de NS (dankuwel, Nick & Simon), is de reputatie van de NS dankzij een sanitaire ingeving weer helemaal terug bij af. Jan-Jelle van Hasselt zwengelde het onderwerp hier al aan en Esther van Doorne legde de vinger al op een van de zere plekken (een vertrouwelijke brief aan duizenden medewerkers). Waarom dan nog een blog? Om te kijken hoe het minder slecht had kunnen aflopen.

Bericht vanochtend: NS-directeur verbolgen over hoon na lekken plaszakplan. Alleen al de tweet erover en de kop van het artikel verdienen een glimlach. En waarschijnlijk was directeur Ingrid Thijssen niet verbolgen, maar ordinair pislink. En zo zijn er heerlijk flauwe grappen te bedenken over de plaszak. Maar de idee van mevrouw, dat de media de schuld is van de hoon, is mij wat teveel van het goede. Of eigenlijk van het slechte.

De journalistiek is er voor om het algemeen publiek te voeden met nieuws, om hen op verschillende niveau?s een blik op de wereld of samenleving te geven. Onderwerpen worden vanaf diverse kanten belicht en daarmee levert de journalistiek een bijdrage aan het debat. Journalisten hebben zo hun favoriete onderwerpen of thema?s, de één weet veel over wetenschap, de ander over zorg, financiën, nu ja, noem maar op. Dat is ook goed, want dat levert een verdieping van diezelfde thema?s en verheldering van de context op, en dus meer voeding voor het algemeen publiek. En hoe scherper het debat, hoe leuker en beter het is (zowel voor degene die het debat voert als voor de toeschouwer). Nu keek ik gisteravond naar Pauw&Witteman, getriggerd door de aankondiging van Rob Oudkerk die er voorstander van is om de zorgpremie voor rokers te verhogen.

Een collega van mij, die haar eigen communicatiebureau heeft, beweert dat in ons vak je eigen naam als bureaunaam de beste oplossing is. Want, is haar argument, what you see is what you get. Met andere woorden; jij bènt je merk. Zaterdag stond in de NRC de kleine, maar dreigende kop: ?Dirk Scheringa is terug?. Dirk Scheringa is ook zijn eigen merk, een ijzersterk merk, een met eigen handen opgebouwd merk, een op intuïtie gebaseerd merk, een merk dat niet kapot kon gaan - en tot slot - een failliet merk met een luchtje eraan.

Na de autoritaire diskwalificatie van minister Donner, de Orde van Advocaten die het vertrouwen heeft opgezegd in DigiNotar, VNO-NCW die bedrijven oproept om de banden met dit bedrijf te verbreken, eigen partners die het bedrijf laten vallen, horen we niets van DigiNotar zelf. Is communiceren niet juist hun enige redding?